737 życiorysów w bazie
codziennie nowe aktualizacje

Wojciech Jaruzelski życiorys

   Twoim zdaniem...

Kto był według Ciebie lepszym politykiem?

  1. Życiorys i biografia Wojciecha Jaruzelskiego

    Wojciech Jaruzelski przyszedł na świat 6 lipca 1923 r. w Kurowie, zmarł 25 maja 2014 roku w Warszawie. Był polskim wojskowym i politykiem – I sekretarzem Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, prezydentem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz później prezydentem III Rzeczypospolitej Polskiej. Wojciech Jaruzelski podjął decyzję o wprowadzeniu stanu wojennego (1981-1983). 

  2. Dzieciństwo i młodość

    Wojciech Jaruzelski urodził się w szlacheckiej rodzinie. Jego dziadek walczył w powstaniu styczniowym, potem przez osiem lat przebywał na zsyłce na Syberii. Kiedy wrócił poznała babkę Wojciecha, Helenę Filipowską. Mieli ośmioro dzieci (wszystkich wykształcili), w tym Władysława – który przeniósł się do Kurowa do pracy, zajmował się administracją majątków ziemskich. W Kurowie poznał Wandę z Zarębów, z którą wziął ślub w 1922 r. 

    Wojciech Jaruzelski nie był jedynakiem, miał jeszcze młodszą siostrę Teresę. Jeszcze przed narodzinami Teresy rodzina Jaruzelskich przeniosła się do Trzeciny, niewielkiej wsi w województwie podlaskim.  Początkowo Wojciech przyjmował nauki w domu, dopiero kiedy poszedł do gimnazjum wybrano stacjonarną szkołę prowadzoną przez zakon marianów w Warszawie. Lubił się uczyć, był religijnym i pracowitym chłopcem, należał również do ZHP. 

  3. II wojna światowa

    W 1939 r., kiedy wybuchła II wojna światowa Wojciech Jaruzelski był absolwentem IV klasy gimnazjum. Jego rodzinę w 1941 r. deportowano na Syberię. Wojciech pracował tam przy wycince lasów, praca ta była bezpośrednim powodem jego późniejszych problemów ze wzrokiem, cierpiał na tak zwaną ślepotę śnieżną. W tym czasie ojciec Wojciecha przebywał w łagrach w Kraju Krasnojarskim, po zwolnieniu trafił do Bijska, gdzie w 1942 r. w styczniu dołączyła do niego żona i dzieci. Wojciech powrócił do pracy przy wyrębie lasów, potem znalazł zatrudnienie w piekarni. Przez kilka tygodni Wojciech Jaruzelski przebywał w areszcie, ponieważ nie zgodził się na przyjęcie radzieckiego dowodu.

    Jego ojciec zmarł 4 czerwca w 1942 r., kiedy Wojciech miał 19 lat. Nieco ponad rok po śmierci ojca Wojciech dostał skierowanie od radzieckich służb do Szkoły Oficerskiej 1 Korpusu Sił Zbrojnych w Riazaniu. 

    Po ukończeniu szkoły (z przeciętnymi wynikami) otrzymał stopień chorążego. Następnie sprawował funkcję dowódcy plutonu piechoty (w 2 Dywizji Piechoty im. Henryka Dąbrowskiego). Później powierzono mu pluton strzelców oraz zwiadu konnego. W czasie akcji pomocy powstańcom warszawskim został ranny. Brał również udział w walkach o Wał Pomorski, pod Dziwnówkiem, w forsowaniu Odry oraz w walkach w Niemczech. Za odwagę i zdecydowanie przyznano mu awans na porucznika w korpusie oficerów piechoty (1945 r.). Do Polski wróci dopiero 1 lipca 1945 r.  

  4. Kariera wojskowa w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

    Po zakończeniu wojny Jaruzelski został skierowany na granicę polsko-czechosłowacką, gdzie jego pułk stacjonował w Głubczycach, potem przeniesiono ich do Częstochowy. Tam odpowiedzialny był za szkolenia i utrzymywanie stałej gotowości wojska. W listopadzie 1945 r. skierowano go do walk z Ukraińską Armią Powstańczą. Jaruzelski odpowiadał tam głównie za przesłuchiwanie jeńców oraz przesiedlenie ludności z powiatu hrubieszowskiego na Ukrainę radziecką, organizację referendum ludowego. Następnie przeniesiono go do Piotrkowa Trybunalskiego. Tam został komendantem wojskowym miasta. 

  5. Kariera w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

    W latach 1946-1954 jako „Wolski” był agentem Informacji Wojskowej (organ odpowiedzialny głównie za represje wśród żołnierzy Wojska Polskiego). W 1947 r. Jaruzelskiego skierowano do Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie, aby podniósł swoje kwalifikacje, później wykładał tam taktykę. Był sumiennym i lubianym wykładowcą.

    W 1948 r. przez Bolesława Bieruta (wtedy prezydent) mianowany majorem, a w 1949 r. podpułkownikiem. Tego samego roku wyznaczono go również na szefa Wydziału Szkół i Kursów Oficerów Rezerwy Oddziału Szkół i Kursów Sztabu Wojsk Lądowych – w ten sposób powierzono mu 14 szkół oficerskich oraz szkolne kampanie i fakultety wojskowe na uniwersytetach cywilnych. Szybko przyszedł kolejny awans, tym razem na stanowisko szefa Wydziału Szkół i Kursów Oficerów Zawodowych

    Ukończył też kurs doskonalenia dowódców w Akademii Sztabu Generalnego. Kolejnego awansu doczekał się w 1953 r. – został mianowany na stopień pułkownika, powierzono mu również stanowisko szefa Oddziału Akademii Wojskowych w Głównym Zarządzie Wyszkolenia Bojowego. 

    Dwa lata później ukończył kolejne już studia dokształcające – tym razem w Akademii Sztabu Głównego. Po czym awansował na szefa Zarządu Akademii Wojskowych, Szkół i Kursów Oficerskich. Następnie przyszedł czas na kolejny awans wojskowy – na stopień generała brygady (1956 r.). W 1957 r. został dowódcą 12 Dywizji Piechoty, a potem całego garnizonu szczecińskiego. Doprowadziło to do kolejnego awansu na generała dywizji w 1960 r.

    W latach 1962-1968 był wiceministrem obrony narodowej, a potem od 1968 do 1983 ministrem. Od roku 1965 sprawował funkcję szefa Sztabu Generalnego WP (czyli najważniejszej instytucji wojskowej w Polsce). W czasie stanu wojennego sprawował również funkcję Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych PRL (od 22 listopada 1983 r.). 

  6. Kariera polityczna 

    Aktywnym członkiem Polskiej Partii Robotniczej był od 1947 r. Przez stanowisku szefa Głównego Zarządu politycznego WP został podporządkowany Komitetowi Centralnemu, a w zasadzie jego sekretarzowi Ryszardowi Strzeleckiemu. Brał udział w partyjnych wyborach i w 1961 r. został posłem. 

    Jaruzelski włączył się w prowadzenie czystek w wojsku, jego oddziały brały też udział w Praskiej Wiośnie oraz powstrzymywaniu strajku robotników w grudniu 1970 r., krwawe stłumienie strajku robotników tłumaczył decyzją kierownictwa PZPR (twierdził, że jako minister obrony nie brał w niej udziału), brał także udział w organizacji tłumienia strajków na Wybrzeżu.

    W latach 1964–1989 był członkiem KC PZPR, po marcowych wydarzeniach w 1970 r. został awansowany na zastępcę członka Biura Politycznego KC, a rok później na jego członka. 18 października 1981 r. wybrano go na I sekretarza. Wcześniej dwukrotnie jego kandydaturę proponowali Edward Gierek, a później Stanisław Kania, jednak Jaruzelski odmawiał. 

  7. Wprowadzenie stanu wojennego 

    Prace nad przygotowaniem stanu wojennego trwały od sierpnia 1980 r., prowadził je Komitet Obrony Kraju i Sztab Generalny WP. Na początku grudnia 1980 r. dowódcy Związku Radzieckiego przekazały do Polski plan wkroczenia wojsk radzieckich w ramach ćwiczeń Sojuz 81

    Stanisław Kania (ówczesny I sekretarz) naciskał, aby Jaruzelski objął stanowisko Prezesa Rady Ministrów. Niechętnie, ale 11 lutego 1981 r. Jaruzelski zgodził się (funkcję tę pełnił do 6 listopada 1985 r.). Kiedy kilka miesięcy później Kania ustąpił ze stanowiska I sekretarza, Jaruzelski został wybrany jego następcą (18-0 głosów za i jedynie 4 przeciw). 5 grudnia wziął udział w szczycie Układu Warszawskiego w Moskwie. Zaproponował tam plan likwidacji „Solidarności” i opozycji.

    Stan wojenny wprowadził 13 grudnia 1981.Wtedy też objął stanowisko szefa Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego. 

    W listopadzie 1983 r. Sejm powołał go na przewodniczącego Komitetu Obrony Kraju – zwierzchnika i naczelnego dowódcę Sił Zbrojnych. 

  8. Polityka po stanie wojennym

    6 listopada 1985 r. przez Sejm został wybrany przewodniczącym Rady Państwa, następnie (kiedy wprowadzono ten urząd) został prezydentem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (19 lipca 1989 r.), a później od 31 grudnia prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej – wyboru dokonało Zgromadzenie Narodowe. Początkowo w związku ze strajkami antykomunistycznymi, nie chciał kandydować, zdanie zmienił na skutek uzyskania poparcia NSZZ „Solidarność”. 

    Michaił Gorbaczow w 1990 r. przekazał Jaruzelskiemu kopie dokumentów potwierdzające zbrodnię katyńską.

    Prezydentem był do czasu wybrania Lecha Wałęsy – 22 grudnia 1990 r. (jego kadencja został skrócona specjalną ustawą). 

    Po usunięciu ze stanowiska prezydenta zniknął ze sceny politycznej. Brał jednak czynny udział w debatach i dyskusjach. 

  9. Życie prywatne

    Od 1960 r. był żonaty z Barbarą Jaruzelską. Ojciec córki Moniki. 

  10. Śmierć

    W 2011 r. u Jaruzelskiego zdiagnozowano chłoniaka, przeszedł chemioterapię, jednak złośliwy nowotwór bardzo szybko rozprzestrzeniał się w organizmie.11 marca 2014 r. przeszedł udar mózgu i został sparaliżowany, zmarł niedługo po tym – 25 maja.  

    Był zdeklarowanym ateistą, jednak w ostatnich dniach życia zdecydował się przyjąć ostatni sakrament i przystąpić do spowiedzi. 

    Z honorami został pochowany na Powązkach 30 maja 2014 r. 

Skomentuj / dodaj informacje o osobie

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

9 + 1 =

Komentarze

Podobne biografie i życiorysy

Źródła

Zdjęcie pochodzi z portalu commons.wikipedia.org. Zdjęcie jest na licencji Creative Commons Attribution 2.0 Generic.