737 życiorysów w bazie
codziennie nowe aktualizacje

Alexander Fleming życiorys

   Twoim zdaniem...

Kto był według Ciebie lepszym naukowcem?

  1. Życiorys i biografia Alexandra Fleminga

    Alexander Fleming to lekarz i bakteriolog szkockiego pochodzenia. Wynalazca penicyliny, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny.

  2. Pochodzenie, edukacja

    Urodził się 6 sierpnia 1881 r. w Lochfield, na terenie szkockiego hrabstwa Ayr. Pochodził z rodziny związanej z medycyną – rodzice prowadzili aptekę, a brat był lekarzem.

    Był starannie wykształconym człowiekiem. Jako chłopiec uczęszczał do Loudoun Moor School, Darvel School i Kilmarnock Academy. Ukończył również studia inżynierskie na londyńskiej politechnice. Ukończył je w 1897 r. Po kilku latach pracy zawodowej w biurze armatorskim, Alexander otrzymał dość nieoczekiwanie spadek, dzięki któremu (i za namową brata) poszedł na medycynę. Szkołę Medyczną przy Szpitalu Świętej Marii ukończył w 1906 r.

  3. Działalność zawodowa

    Od początku swojej pracy w zawodzie lekarza związany był ze Szpitalem Świętej Marii. Już w trakcie studiów zaczęła go interesować mikrobiologia i bakteriologia, a po ukończeniu uczelni kontynuował prace badawcze z tej dziedziny w zespole A.E. Wrighta.

    W trakcie I wojny światowej Alexander Fleming pracował w Royal Army Medical Corps. Ogromna ilość żołnierzy, którzy umierali z powodu ran i infekcji, zmobilizowała go do szukania skutecznych środków mogących zabijać bakterie.

    Po powrocie z wojny, w 1921 r, wyodrębnił lizozym – enzym hamujący wzrost bakterii, znajdujący się m.in. w łzach człowieka. Odkrycia podobno dokonał przypadkowo, gdy będąc chorym pochylał się nad szalkami z bakteriami i kapnęły na nie krople kataru.

    W ciągu swojego życia Fleming napisał wiele artykułów naukowych z dziedziny immunologii, bakteriologii i chemioterapii.

  4. Odkrycie penicyliny

    Historia antybiotykoterapii i odkrycie penicyliny miało swój początek 28 września 1928 r. Fleming porządkował wówczas w laboratorium szalki ze szczepami bakterii i zauważył, że jedna z nich porosła pleśnią. Co jeszcze ważniejsze, między strzępkami pleśni, a koloniami bakterii była wyraźna przerwa świadcząca o wytwarzaniu przez te pierwsze substancji bakteriobójczej. Przypadkowo odkryty gatunek grzyba to Penicilinum notatum. Penicylinę – bakteriobójczą substancję wyodrębniono z pleśni rok później, jednak brak funduszy na badania spowodował wieloletnią przerwę. W trakcie II wojny światowej Alexander Fleming wyjechał do USA, gdzie powrócił do pracy badawczej. Dopiero w 1941 r. Howard Florey i Ernst Chain wyizolowali odpowiednią ilość tego antybiotyku i potwierdzili jego działanie kolejnymi badaniami.

  5. Nagroda Nobla

    Masowa produkcja penicyliny przez firmy farmaceutyczne rozpoczęła się w 1943 r. Wynalezienie antybiotyków było jednym z najbardziej przełomowych wydarzeń we współczesnej medycynie i pozwoliło ocalić życie milionom ludzi.

    Fleming, Florey i Chain za swoje odkrycia w 1945 r. otrzymali Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny.

  6. Życie prywatne

    24 grudnia 1915 r. Fleming ożenił się z Sarah Marion McElroy, pielęgniarką. Mieli syna – Roberta, który poszedł w ślady ojca i również został lekarzem. Po śmierci Sarah w 1949 r.  Alexander ożenił się ponownie w 1953 r. ze swoją koleżanką z pracy – doktor Amalią Koutsouri-Vourekas.

  7. Śmierć

    Po wojnie Fleming powrócił do Wielkiej Brytanii i przez resztę życia pracował w Szpitalu Świętej Marii. Zmarł 11 marca 1955 r. w Londynie. Przyczyną zgonu naukowca był atak serca. Jest pochowany w katedrze św. Pawła w stolicy Wielkiej Brytanii.

  8. Ciekawostki, odznaczenia

    Jest autorem znanego powiedzenia „To natura wymyśliła penicylinę, ja ją tylko odkryłem”.

    Oprócz Nobla Alexander został również uhonorowany członkostwem Towarzystwa Królewskiego oraz otrzymał tytuł szlachecki.

    W 1948 r. mianowano go profesorem bakteriologii Uniwersytetu Londyńskiego.

Skomentuj / dodaj informacje o osobie

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

+ 37 = 45

Komentarze

Podobne biografie i życiorysy

Źródła

Zdjęcie pochodzi z portalu https://en.wikipedia.org/; wykorzystane na podstawie domeny publicznej; autor nieznany, zdjęcie znajduje się w zbiorach Imperial War Museum